Schiavoni
Skjavoni | |
---|---|
![]() | |
Schiavoni (od latinskog: Sclavi[1] izvedeno od novo latinskog: Sclabo, Sclavo, iz grčkog: Σλάβος), je bio termin koji se u ranom srednjem vijeku po Apeninskom poluotoku ustalio za Slavene[1], koji su zajedno sa Avarima provalili u zapadne rimske provincije Norik, Panoniju i Iliriju.
Područje na kojem su se naselili protezalo se od Drave, na sjeveru, planine Snežnik (Mons Albius) na zapadu, sve do Makedonije na istoku, skroz do jadranske obale i gradova koji su dobrim dijelom ostali u rukama romaniziranog stanovništva.